pracosfera

Czy pracodawca rozliczy roczny podatek za rok 2009?

Pracodawca zgodnie z znowelizowaną ustawą będzie miał obowiązek dokonania rozliczenia rocznego dopiero od przyszłego roku, a więc dochodów osiągniętych w 2010 roku i rozliczanych w rozliczeniu rocznym w 2011 roku. 

 

Płatnik podatku w tym wypadku pracodawca będzie miał obowiązek rozliczenia twojego podatku, jeśli do dnia 15 stycznia roku następującego po roku podatkowym nie złożysz oświadczenia, według ustalonego wzoru, o złożeniu zeznania podatkowego samodzielnie na ogólnych zasadach.

 

 

Z obowiązku tego zwolnieni będą płatnicy, którzy utracili obowiązek odprowadzania podatku do 15 stycznia roku następnego po roku podatkowym. Jeśli płatnik np. zakład pracy przestał podlegać temu obowiązkowi np. z powodu likwidacji zakładu pracy nie ma obowiązku rozliczania zeznania podatkowego pracownika.

 

Płatnik będzie miał obowiązek przygotowania rocznego obliczenia podatku nawet, gdy podatnik uzyskiwał u niego dochody tylko przez część roku (np. pół roku). Płatnik np. pracodawca będzie zwolniony z tego obowiązku, jeśli podatnik w terminie do dnia 15 stycznia roku następującego po roku podatkowym przekaże płatnikowi oświadczenie, według ustalonego wzoru, o złożeniu zeznania podatkowego zgodnie z art. 45 ust. 1, tj. samodzielnie na ogólnych zasadach.

 

Płatnik nie ma obowiązku przygotowania deklaracji rocznej PIT-40, jeśli:

1. Pracownik, poza dochodami uzyskanymi od płatnika, w roku podatkowym otrzymał inne dochody opodatkowane na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej np. pracował w dwóch zakładach pracy.
   
2. Rozlicza podatek wspólnie z małżonkiem.
   
3. Rozlicza podatek według zasad obowiązujących dla osób samotnie wychowujących dziecko.
   
4. Zamierza uwzględnić w zeznaniu podatkowym inne koszty niż te, które może uwzględnić pracodawca.
   
5. Zamierza uwzględnić w zeznaniu podatkowym inne potrącenia niż te, które może uwzględnić pracodawca.
   

1. Ulgę na Internet.
   
2. Ulgę na dzieci.
   
3. Darowiznę na rzecz organizacji pożytku publicznego (kwotę 1 % podatku).
   
4. Koszty, związane z dojazdem pracownika do zakładu pracy z innej miejscowości niż miejscowość, w której zakład pracy się znajduje.
   
5. Zwrócone płatnikowi nienależnie pobrane świadczenia (odliczenie od dochodu). 
   

Jednakże ww. elementy będą uwzględnione przez płatnika, o ile podatnik w złożonym oświadczeniu poda niezbędne dane.

 

Niedopłatę podatku będzie przekazywał płatnik podatku np. zakład pracy. Kwota ta będzie pobierana z wynagrodzenia podatnika za marzec lub kwiecień. Przepis ust. 14  w art. 37 stanowi, iż w przypadku, gdy podatnik złoży oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, płatnik nie dokonuje dopłaty do podatku za podatnika. 

 

W przypadku powstania nadpłaty, podatnik otrzyma jej zwrot, na ogólnych zasadach przewidzianych w Ordynacji podatkowej. 

 

Oświadczenie należy złożyć do dnia 15 stycznia roku następującego po roku podatkowym. 

 

 

Podatnik np. pracownik nie musi składać kolejnego oświadczenia w roku następnym, w przypadku, gdy dane zawarte w poprzednim oświadczeniu nie uległy zmianie. Przy kolejnym rocznym obliczeniu podatku płatnik uwzględni „ostatnie” dane podane przez podatnika. 

 

1. Jeśli błędy wynikły z podania przez podatnika np. pracownika błędnych danych, za błędy odpowiada podatnik. 
   
2. Jeśli błędy wynikły z nieprawidłowego naliczenia podatku na podstawie prawidłowych danych np. błąd rachunkowy, za błędy odpowiada płatnik podatku np. pracodawca przygotowujący rozliczenie roczne.