Nowe obowiązki

pracodawców - weryfikacja

niekaralności

 

 

Definicja wynagrodzenia

przy egzekucji

administracyjnej

 

 

Konfiskata pojazdu

pijanego kierowcy

 

pracosfera.com

Obowiązek używania stroju służbowego

06 lutego 2014
Od 15 lutego 2024 roku pracodawcy zatrudniający osoby, które będą
Od 25 marca 2024 roku ulegnie zmianie definicja wynagrodzenia podlegającego
Od 14 marca 2014 roku wejdą w życie przepisy zaostrzające
Od 1 lutego 2024 roku przyznano prawo do korzystania ze
Od 1 stycznia 2024 roku wprowadzono przepisy zakazujące sprzedaży napojów
W listopadzie 2023 roku weszły w życie przepisy zmieniające definicję

Niezależnie od kraju, w którym się znajdziemy bez trudu odróżnimy strażaka na służbie lub ratownika na plaży. Strój służbowy spełnia nie tylko rolę ochronną, jest również znakiem rozpoznawczym przekazującym jednoznaczny komunikat. W każdym zawodzie obowiązuje sposób ubierania się określony panującymi zwyczajami lub przepisami prawnymi i regulaminami. Nawet gdy istnieje dowolność w sposobie ubierania się jest to dowolność tylko w ściśle określonych granicach. Przyjście do pracy, w której standardem jest strój codzienny np. dżinsy i koszula w stroju służbowym ratownika byłoby naruszeniem obowiązujących zasad dress code. Rozpoczęcie pracy w stroju ratownika w firmie, w której występuje zagrożenie chemiczne byłoby także naruszeniem zasad BHP i kodeksu pracy.

 
Przepisy prawne w Polsce nie definiują jednoznacznie pojęcia stroju służbowego. Pracodawca w przepisach wewnętrznych określa elementy ubioru służbowego, do noszenia, którego zobowiązany jest pracownik. Strój służbowy powinien być dostosowany do warunków pracy pracownika, a w przypadku odzieży roboczej i ochronnej dodatkowo spełniać wymogi BHP i kodeksu pracy. 


Zgodnie z kodeksem pracy pracodawca jest zobowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie:

  • Środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami.
  • Środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach.
  • Odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach, jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniającego wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy. Przepis ten nie dotyczy stanowisk, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi. Pracownikowi używającemu własnej odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z zapisami kodeksu pracy pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny.


Pracodawca może wprowadzić w firmie obowiązek noszenia odzieży reprezentacyjnej nie będącej odzieżą roboczą i ochronną. Zapis dotyczący ubioru służbowego powinien pojawić się w Regulaminie Pracy w firmach zobowiązanych do jego tworzenia lub w innych przepisach wewnętrznych u pozostałych pracodawców. Aby odzież nie będącą odzieżą ochronną można było zakwalifikować jako odzież służbową z punktu widzenia podatku dochodowego, musi być ona jednoznacznie identyfikowana z daną firmą. Mieć określony kolor, krój, oznaczenie np. logo firmy, a konieczność jej używania powinna być zapisana w regulaminach wewnętrznych.

Kodeks pracy określa kary, które może otrzymać pracownik niestosujący się do wymogów pracodawcy dotyczących ubioru służbowego. Są to: kara upomnienia, nagany, a w szczególnych przypadkach kary pieniężne, niedopuszczenie do pracy, aż do zwolnienia włącznie.


Źródło: pracosfera.com 

 

 

Kontakt

 

 

O pracosfera

Regulamin