Niezależnie od kraju, w którym się znajdziemy bez trudu odróżnimy strażaka na służbie lub ratownika na plaży. Strój służbowy spełnia nie tylko rolę ochronną, jest również znakiem rozpoznawczym przekazującym jednoznaczny komunikat. W każdym zawodzie obowiązuje sposób ubierania się określony panującymi zwyczajami lub przepisami prawnymi i regulaminami. Nawet gdy istnieje dowolność w sposobie ubierania się jest to dowolność tylko w ściśle określonych granicach. Przyjście do pracy, w której standardem jest strój codzienny np. dżinsy i koszula w stroju służbowym ratownika byłoby naruszeniem obowiązujących zasad dress code. Rozpoczęcie pracy w stroju ratownika w firmie, w której występuje zagrożenie chemiczne byłoby także naruszeniem zasad BHP i kodeksu pracy.

 
Przepisy prawne w Polsce nie definiują jednoznacznie pojęcia stroju służbowego. Pracodawca w przepisach wewnętrznych określa elementy ubioru służbowego, do noszenia, którego zobowiązany jest pracownik. Strój służbowy powinien być dostosowany do warunków pracy pracownika, a w przypadku odzieży roboczej i ochronnej dodatkowo spełniać wymogi BHP i kodeksu pracy. 


Zgodnie z kodeksem pracy pracodawca jest zobowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie:

  • Środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami.
  • Środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach.
  • Odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach, jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu, ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy. 

 

Pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniającego wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy. Przepis ten nie dotyczy stanowisk, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi. Pracownikowi używającemu własnej odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z zapisami kodeksu pracy pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny.


Pracodawca może wprowadzić w firmie obowiązek noszenia odzieży reprezentacyjnej nie będącej odzieżą roboczą i ochronną. Zapis dotyczący ubioru służbowego powinien pojawić się w Regulaminie Pracy w firmach zobowiązanych do jego tworzenia lub w innych przepisach wewnętrznych u pozostałych pracodawców. Aby odzież nie będącą odzieżą ochronną można było zakwalifikować jako odzież służbową z punktu widzenia podatku dochodowego, musi być ona jednoznacznie identyfikowana z daną firmą. Mieć określony kolor, krój, oznaczenie np. logo firmy, a konieczność jej używania powinna być zapisana w regulaminach wewnętrznych.

Kodeks pracy określa kary, które może otrzymać pracownik niestosujący się do wymogów pracodawcy dotyczących ubioru służbowego. Są to: kara upomnienia, nagany, a w szczególnych przypadkach kary pieniężne, niedopuszczenie do pracy, aż do zwolnienia włącznie.


Źródło: pracosfera.com 

 

 

06 lutego 2014
Obowiązek używania stroju służbowego
17 marca 2019
Od 4 marca 2019 roku wprowadzona został zmiana w dokumencie
10 marca 2019
Od 4 marca 2019 wprowadzone zostaną tzw. e-dowody zastępujące wydawane
03 marca 2019
Ministerstwo finansów wprowadziło zmiany w sposobie logowania do serwisu Twój
22 lutego 2019
W lutym 2019 roku ustanowione zostało nowe święto. Na 14
17 lutego 2019
Waluty wirtualne – "rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości,
10 lutego 2019
Deklaracje podatkowe PIT-36 i PIT-37 dotyczące 2018 roku za podatników

 

O pracosfera

Regulamin

 

pracosfera.com

 

 

Prawo jazdy -

zmiany

 

 

 

 

e-dowód

 

 

 

 

 

Kontrola zwolnień

lekarskich